Trojden II

Trojden II – ur. 1403/1406 r., zm. 1427 r. Był synem Siemowita IV i Aleksandry Olgierdówny. Był jednym z młodszych synów pary książęcej.

Po raz pierwszy pojawia się z dokumentach w wieku 15 lat, wówczas w 1424 r. zawarto ugodę między Siemowitem IV a biskupem płockim Jakubem z Kurdwanowa ws. poboru dziesięciny snopowej. Po śmierci ojca Trojden wystawił pierwszy dokument wraz z matką i braćmi na przywileje dla instytucji duchownych. Uczestniczył później w zjedzie w Zakroczymiu w 1426 r., na którym uregulowano kwestie prawne dotyczące postępowań procesowych, kar i spraw prywatnych.

Trojden I miał kontakty z zakonem krzyżackim. Prowadził korespondencję z wielkim mistrzem, którego prosił o zwrot długu zaciągniętego przez Grzegorza z Nowego Miasta Lubawskiego. Wstawił się także za Janem, synem starosty płockiego Niemierzy, by umożliwić mu służbę u księcia litewskiego.

Od połowy 1427 r. Trojden wycofał się z aktywności, zapewne z powodu choroby. Książę zmarł niedługo potem 25 lipca 1427 r. Został pochowany w katedrze w Płocku.

 

Bibliografia:

O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895.
J. Grabowski, Poczet książąt mazowieckich, Kraków 2019, s. 224-226.

Grafika:

Stemmata Polonica. Rękopis nr 1114 klejnotów Długosza w Bibliotece Arsenału w Paryżu, wyd. Helena Polaczkówna, Lwów 1926, s. 29, [dostęp cyfrowy: https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=46903].