Kazimierz I

Kazimierz I – ur. ok. 1329/1331 r., zm. 1355 r. Był synem Trojdena I i Marii, księżniczki ruskiej. Prawo do współrządów uzyskał w 1345 r. Po śmierci Siemowita II objął połowę jego księstwa, tj. ziemię rawską, ciechanowską i południową część ziemi wiskiej z Nowogrodem.

W 1349 r. doszło do podziału, w wyniku którego Kazimierz otrzymał ziemię warszawską z Ciechanowem, Sochaczewem, Wiskitkami, Nowogrodem i Nowym Dworem. Od tego czasu ściśle współpracował z bratem Siemowitem III, prowadząc spójną politykę zagraniczną.

W 1350 r. nastąpiło wspólne uderzenie książąt na wkraczających na tereny mazowieckie Litwinów. W wyniku konfliktu został zniszczony zamek w Warszawie. Gdy w 1351 r. zginął Bolesław III, Kazimierz Wielki oddał we władanie ziemię sochaczewską książętom mazowieckim, którzy złożyli mu hołd. Rok później Siemowit III i Kazimierz I złożyli królowi polskiemu hołd lenny i uznali go za swojego seniora. Przyjęli wówczas do swoich herbów znak orła w miejsce skrzydlatego smoka.

Kazimierz przez cały okres swoich rządów nie aspirował do odegrania większej roli, ustępując bratu. Tytułował się księciem Mazowsza i panem Warszawy. Po jej zniszczeniu w 1350 r. przystąpił do odbudowy miasta, w tym budowy warowni rezydencjalnej, tzw. zamku przejściowego, w którym w miejsce drewniano-ziemnych obwodów wprowadzono murowane budowle obronno-mieszkalne. Powstały wówczas także Wieża Grodzka oraz fosa.

Kazimierz I zmarł 26 listopada 1355 r. w wieku 25 lat. Nie pozostawił po sobie potomków, a jego dzielnicę objął Siemowit III.

Bibliografia:

O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895.
J. Grabowski, Poczet książąt mazowieckich, Kraków 2019, s. 112-115.

Grafika:

Domena publiczna – https://commons.wikimedia.org/